anabam

traballando polo patrimonio natural

do Baixo Miño galego-portugués

 

anabam.anabam@terra.es     

 

 -ANABAM

-CAMPAÑAS

 -EVENTOS -  ACTOS

 -LEMBRANZAS

 -CONTACTO - HORARIO OFICINA-

 -ASOCIARSE

-ANABAM EN ACCIÓN

      -Saídas de Campo

-EDUCACIÓN AMBIENTAL

-ACTIVIDADES

-VOLUNTARIADO

-VISITAS GUIADAS

-CURSOS

-PUBLICACIÓNS

-VÍDEOS

 

ASOCIACIÓN  NATURALISTA  "BAIXO  MIÑO"

 

 

 

 

INICIO

 

PORTADA

 

PORTADAS ANTERIORES

 

PEGADAS

 

FENOLOXIA

 

FAUNA

 

MORTANDADE

 

INFORMACION

 

AGRESIONS

 

CARTAS

 

ANABAM VÍDEO

 

ODONATOS

 

 

P.E.S.

QUE E O PES

 

CAMARIÑA

 

CHARAXES JASIUS

 

PÍLLARA-BORRELHO

 

EURYNEBRIA

 

OTANTHUS MARITIMUS

 

HONCKENIA PEPLOIDES

 

WODWARDIA RADICANS

 

ANDORIÑA DE CU BRANCO

 

FENTOS ARBOREOS

 

 

TRABALLOS DE CAMPO

 

BOLBORETAS

 

CETÁCEOS

 

TARTARUGAS MARIÑAS

 

FAUNA ATROPELADA

 

CENSO AVES ACUÁTICAS

 

ANDORIÑAS DO BAIXO MIÑO

 

PROXECTO LARUS

 

UN BOSQUE PARA UNHA BOLBORETA

 

REXISTRO DE PEGADAS

 

ETNOGRAFÍA

ÚTILES E APARELLOS

 

MARCAS DOS MARIÑEIROS

 

 
 
MERCADIÑO
 

 

A  INSUA

 

      Actualizado o 11-09-2007  
 

PESQUEIRA NA INSUA

 

     
 

 

 

 

 

A Insua é un illote rochoso, practicamente convertida toda a súa superficie nunha fortaleza, que se atopa ubicada na desembocadura do Miño, xustamente onde as augas do río e do mar se xuntan. 

 

      Agás ao Nordeste, que é areoso, toda a súa superficie está bordeada de granito onde bate, con máis ou menos forza, o mar aberto. Este illote-fortaleza, é un bastión emblemático do Miño e particularmente da súa desembocadura.

 

Aos pés da Insua, poden verse os restos dunha antiga pesqueira que debeu funcionar posiblemente ata o século XIX. 

 

 

 
         
 

 

Os restos da antiga pesqueira, cubertos de algas verdes e parcialmente soterrados pola acumulación de area, aínda poden verse durante a marea baixa. Estas construccións pétreas, de forma semicircular, foron utilizadas con anterioridade ao século XX, e xa no século XVIII estaban presentes na zona. Na veciña marxe galega atópanse os restos de seis delas.  Sería interesante e positivo tratar de recuperalas como parte do patrimonio etnográfico do río, sen embargo ata agora, ningunha administración se preocupou da súa reconstrucción e posta en valor, polo que esta é unha das moitas asignaturas pendientes que aínda quedan por aprobar.