|
| |
|
AGRESIONS AO PATRIMONIO NATURAL |
|
Actualizado o 26-03-2007 |
|
EMPORCALLAR
O LITORAL
GUARDÉS
Nun tramo de menos duns 300 metros, contabilizamos máis de 20 puntos de
verquidos no borde do litoral que vai dende a praia do Carreiro, no porto
da Guarda, ata preto da depuradora.
Os máis numerosos son os restos de obras, pero tamén observamos sacas de
roupa vella, productos da horta e plásticos, por poñer algúns exemplos.
As fotografías que van a continuación foron sacadas o mesmo día: 3 de
febreiro deste ano.
Restos de obra
se acumulan no borde do litoral, entre os rochedos e a estrada que parte
do porto guardés cara á depuradora.
Outro verquido
de restos de obra, os máis numerosos, neste caso con uralitas que poden
conter amianto, un dos máis perxudiciais productos para a saúde humana.
Os restos
vexetais tampouco quedan atrás. Un bó número de patacas pode apreciarse
no borde próximo aos rochedos do mar.
Capachos
plásticos e máis restos de obra. Algúns destes restos conteñen
materiais cortantes que poden supoñer un perigo para a xente que anda por
aquí.
Sacas
plásticas, roupa e material de obra.
O respecto á natureza ou ós demais veciños, non é o forte das persoas
que incívicamente botaron o lixo. Non hai disculpa hoxendia por actos
como estes dado que existe un servicio de recollida de lixo, hai un punto
limpo e outros lugares onde se pode depositar este material sen perxudicar
ó entorno.
|
|
Actualizado o 22-01-2007 |
|
AGRESIÓNS
Á COSTA
Seguimos sen entender como o Servicio Provincial de Costas aínda segue a
permitir as obras que se están a levar a cabo nunha finca próxima ao
Seixal, na costa sur da Guarda. E non entendemos isto xa que a Lei de
Costas, de acordo ao seu articulado, parece ser que este tipo de obras non
as permite. Pero é mais, se agora se fala de respetar os 200 metros de
costa ¿como é que aquí non se ten en conta tal feito?
Se temos en conta casos semellantes, este tipo de peches e obras no seu
interior acaban por se transformar en residencias de fin de semana e/ou de
verán, como podemos apreciar noutras zonas da costa guardesa e do Baixo
Miño.
Unha finca na costa cun peche destas
características non é, precisamente, para plantar patacas.
Pouco a pouco o espacio vaise
acondicionando para os obxectivos que están previstos.
Estructura de bloques e cemento, no
fondo parede de bloques.
Algunhas fincas, como esta,
vanse pechando para logo obrar no seu interior,
Sobre a base cementada se dispón
unha caseta móbil. Tal vez a Lei de Costas permita este tipo de
"edificación", pero o certo é que pouco a pouco o entorno se
vai modificando, se van creando necesidades e o final quen paga as
consecuencias é o tramo costeiro.
|
|
AUGAS
RESIDUAIS NA GUARDA
|
|
¿QUÉ
ADMINISTRACIÓN É A
RESPONSABLE
DOS VERQUIDOS?
Dende os inicios da construcción da ¿rede de saneamento?
da Guarda, esta asociación ven facendo un seguimento da mesma,
denunciando en máis dunha ocasión, ante os organismos responsables, a
deficiente, por non decir pésima, construcción da citada rede. Podemos
poñer algúns exemplos desta deficiente construcción que presuntamente
raia na ilegalidade nalgúns dos seus aspectos:
-As augas residuais non van separadas das augas pluviais, o que
orixina constantes problemas no bombeo da mesma coas repercusións que iso
supón para o medio e, por suposto, para os propios elementos da
depuración de augas residuais.
-Discurre paralelamente por zona de costa, en terreos de servidume de
protección.
-Vértense directamente augas residuas sen depurar.
-As arquetas están, nalgúns casos na cota cero, o que supón que coa
marea chea as augas salobres entren nas mesmas ou, con chuvia saian ó
exterior as augas residuais.
A reportaxe fotográfica que poñemos máis abaixo pertence aos verquidos
que frecuentemente se producen na zona do Observatorio do Forno do Duque,
na marisma de Salcidos, zona visitada por moitas persoas que veñen
observar aves.
Por estas arquetas, e por outras que non aparecen nas fotografías,
flúen os residuos da parroquia guardesa de Salcidos e do municipio do
Rosal.
Como
mínimo media ducia de alcantarillas ofrecen este lamentable espectáculo
de augas residuais saíndo directamente sen depurar a unha zona
calificada como LIC e ZEPA. A
pesar das denuncias e informes enviados por ANABAM dende que se iniciou a
construcción do colector guardés, ningunha administración toma cartas
no asunto. Estas administracións Costas, Medio Ambiente, Local, de quen
depende directamente estes feitos, son as primeiras en incumplir a Lei coa
que obrigan, multan e castigan aos cidadáns, pero os responsables das
mesmas, teñen patente de corso para poder facer o que lles veña en gana.
O
verquido deixa un rastro de residuos nas proximidades da arqueta.
A
desembocadura do Miño, por onde entran as apreciadas lampreas e onde se
captura o ameixón, é o destino das augas residuais que emanan das
alcantarillas. Esta zona é, ademais, o lugar de maior querencia
ornitolóxica de todo o Esteiro do Miño. Ó fondo Caminha.
As
augas residuais quedan estancadas nos arredores desprendendo un
nauseabundo cheiro e sendo un foco de insalubridade que pode repercutir na
saúde das persoas, contaminando ademais unha das zonas húmidas máis
importantes do NW peninsular.
Diante
destes feitos que se producen reiteradamente, ANABAM seguirá pedindo
responsabilidades a tódalas administracións a quen fan responsable dos
verquidos que se producen na ribeira fluvial da Guarda.
|
|
ATERRAMENTOS
EN TOMIÑO
Centos de toneladas de lodos procedentes do aserrado da pedra son
depositados nunha antiga zona de extracción de xabre en Forcadela, a
carón da estrada Tomiño-Tui. Pero ata qué punto estes lodos non
conteñen substancias perigosas para o ambiente ou para as augas
subterráneas? Non só en Forcadela se están a producir verquidos,
existen numerosos puntos onde se depositan todo tipo de aterros,
indiscriminadamente, sen que se saiba que tipo de productos conteñen.
Practicamente, con este sistema Tomiño perdeu tódolos humedais que
había na parroquia de Figueiró paralelos ao río Miño. O que queda
deles é a mínima expresión dunha riqueza do patrimonio natural que
ninguén quixo cuidar e protexer.
As
toneladas de lodos procedentes da industria da pedra permanecen nunha
antiga zona de extracción de xabre, en Forcadela. As consecuencias
futuras destes aterramentos poden ser graves, sobre todo na capa
freática, podendo afectar ao consumo humano no caso de que as augas se
contaminen ou se algunha vez estes terreos se adican a cultivos para o
consumo.
Os
lodos ocupan un espesor de máis de cinco metros nalgunhas zonas. Logo
serán tapados con terra ou xabre permanecendo ocultos á vista, pero se
hai consecuencias negativas para a flora, fauna ou o entorno ¿a quén
haberá que pedir responsabilidades?
Goián:
aquí había unha interesante charca construida artificialmente hai máis
de 25 anos, cando se empezou a extraer arcilla para unha fábrica
próxima. Nesa charca varias especies de aves acuáticas aniñabam, como a
galiñola, e outras se achegaban ata ela, como as garzas. Hoxe toneladas
de escombros acabaron con ela. Pero temos informacións que o
desmantelamento da Casa Mar de Vigo, con productos altamente contaminantes
-como o amianto- se estiveron (¿están?) vertendo nesta zona. Se isto é
certo, todo o contorno podería estar contaminado cun residuo altamento
canceríxeno. ¿Quén leva control destes residuos? ¿quén fae análises
do aire, da auga e dos propios residuos para saber que é o que se está a
verter nunha superficie que non é só do propietario que deu permiso,
senón de toda a sociedade que, dunha ou doutra forma, pode padecer as
consecuencias deste proceder?
Isto
é o que queda da antiga charca. Hai pouco máis dun par de anos ANABAM
solicitara a Medio Ambiente as xestións para evitar o aterramento da
mesma e conservala, pero non serviu para nada. A excusa foi que os
terreos son privados. Hoxe. as augas do que queda presentan unha cor
marrón, que é o que vemos, pero ¿conteñen algo máis?
Estivemos
nesta zona de aterramentos, nesta antiga charca artificial, o mércores 1
de novembro. O espectáculo é deprimente. As posibilidades que ofrecía
para o patrimonio natural, para a educación ambiental, se esfumaron, a
cambio milleiros de toneladas de escombros, seguramente con productos de
dudosa salubridade e inocuidade, permanecerán centos de anos na
zona.
Un
cheiro misterioso envolvía o ambiente próximo á zona de verquidos.
Tocamos algúns dos materiais aí depositados e as mans quedaron
impregnadas dese cheiro. Urxe que os paisanos, a administración local, a
Xunta de Galicia, tome cartas no asunto e se analicen e estudien todo tipo
de verquidos. No caso de que conteñan substancias perigosas, habería que
sancionar aos propietarios dos terreos por permitir (e en moitos casos,
facer negocio), o depósito destes verquidos. Tamén ás empresas que os
fan, e, por suposto, obligar a uns e outros a retirar estes aterramentos.
|
|
Actualizado o 12 de xullo de 2006 |
|
As construccións, "legais" ou ilegais, van mermando
paulatinamente as características naturais da costa. As veces estas
xurden "mimetizando" os fins verdadeiros que se pretenden con
elas. Dende ANABAM, tratamos de preservar a riqueza que supón o
patrimonio natural, non sempre o conseguimos, sobre todo porque
habitualmente os responsables das diferentes administracións pasan do
tema, son ineficaces, non indagan e, finalmente, non se "mollan" e acaban
por conceder permisos se ton ni son.
Esta
imaxe foi obtida o pasado 8 de xullo nas proximidades do "Seixal",
na costa sur da Guarda. Se está procedendo ó peche dunha finca en plena
zona de dominio marítimo-terrestre. ANABAM vai enviar o correspondiente
escrito para que se tomen medidas ó respecto.
|
|
Actualizado o 15 de agosto de 2006 |
|
ACTIVIDADE
ILEGAL??
Exite un acordo entre España e Portugal polo cal as embarcacións
de Caminha e Vilapraia poden faenar na costa guardesa e as deste
lado poden facelo alá. Pero semanas atrás, sorprendeunos a forma
de actuar dunha destas embarcacións, de nome Pauliana. Se a
actividade que estaban a realizar era ilegal, esta quedou grabada por unha
cámara de ANABAM. Sería posiblemente a primeira vez, que se consigue filmar a presunta actividade
ilegal dunha embarcación portuguesa na costa da Guarda. Sucedeu o venres,
21 de xullo pasado, ás 8 da tarde, cando un membro de ANABAM se atopaba
tomando imaxes da costa guardesa. Ó pouco, unha embarcación da veciña
localidade portuguesa de Caminha fixo acto de presencia. A marea estaba
baixa e a lancha batía de cando en vez contra os rochedos. Foron máis de
15 minutos de filmación. Os ocupantes desta ó decatarse de que estaban
sendo filmados, se apresuraron a coller unha especie de manta e tapar o
nome, pero xa era demasiado tarde. Ademais, esquecéronse que na popa
tamén figuraba o nome da lancha polo que de pouco lles serviu querer
ocultar este.
Na secuencia que ven a continuación (a calidade non é boa porque son
fotogramas obtidos directamente da cinta na que está toda a grabación),
pode verse parte do proceso no que se procede a tapar a identificación da
embarcación.
Obsérvase
perfectamente o nome "Pauliana" no casco da lancha.
Mentras, un dos ocupantes recollía a rede, o outro manexaba os remos ou o
motor, segundo os casos.
Este
é o preciso momento no que a persoa que levaba os remos se decata que
unha cámara está filmando a actividade presuntamente ilegal dos
ocupantes. Estaban a enriba dos rochedos da costa.
A
persoa que se decatou da filmación, procede a coller unha lona ou manta,
mentras o outro segue recollendo a rede.
Entre
os dous estiran a lona sobre o caso.
O
nome da embarcación está practicamente tapado.
A
lona ocultou totalmente o nome. A persoa que leva os remos axudaría de
inmediato ó seu compañeiro a recoller a rede para largarse canto antes.
Cando a barca xa estaba navegando, a lona caiulles a auga, tendo que dar
volta para recollela.
Esquecéronse
que na
popa da embarcación tamén figuraba o nome desta, así como a localidade
de procedencia da mesma..
A
actividade filmada por ANABAM é algo que sucede a cotío na costa sur da
Guarda. Resulta frecuente ver embarcacións das veciñas localidades
faenar na mesma costa, pero agás os comentarios de pescadores,
profesionais ou deportivos, non hai nada nin nadie que impida a mesma.
Se esta actividade é ilegal, como pensa esta asociación pola
"maniobra" feita polos ocupantes do PAULIANA, e a grabación
serve para algo, non teriamos inconvinte en que as autoridades analizaran
a mesma.
|
|
Actualizado o 27 de xuño de 2006 |
|
Restos
de percebes e bolsas plásticas, guantes... As percebeiras e percebeiros
non tratan con igual actitude o interese en obter percebes e o respeto ó
medio do que elas e eles obteñen os beneficios. Este lamentable
espectáculo podemos velo ó longo de toda a costa do Baixo Miño.
(Fotografía obtida 0 16 de marzo de 2006 na costa do Rosal).
O
uso de quads na praia foi habitual nos cinco primeiros meses do ano, por
parte dun pequeno grupo de persoas. Sabemos que os axentes de Medio
Ambiente, SEPRONA e aínda a Garda Civil están intentando poñer remedio
a este tipo de actos. (Fotografía obtida o 12 de marzo de 2006 na praia
da Lamiña, Camposancos-A Guarda).
O
verquido de augas residuais a través de desaugues "máis ou menos
legais-ilegais" se produce con certa frecuencia na ribeira guardesa
da desembocadura do Miño. Dende o noso punto de vista os coleptores non
se fixeron como debería facerse: separando as augas residuais das
pluviais e iso produce habitualmente estes verquidos. (Fotografía obtida
na praia da Armona, Camposancos-A Guarda o 25 de maio de 2006) |
| |
|
BAIXO MIÑO:
ÁREA
COMARCAL DE INTERESE
PAISAXÍSTICO
(ACIP)
1: NIÑO DO CORVO (O ROSAL)
|
|
BAIXO MIÑO:
ELEMENTO
NATURAL DE INTERESE COMARCAL
(ENIC)
1: ROCHEDOS DE FIGUEIRÓ (TOMIÑO)
2: FERVENZAS (O ROSAL; OIA)
3: CARBALLOS CENTENARIOS DE TEBRA (TOMIÑO)
4: FENTOS ARBOREOS DE OIA
|
|
ELEMENTOS
PATRIMONIAIS DE INTERESE NATURAL E PAISAXÍSTICO
(EPINP)
CETÁREAS
MUÑOS DE VENTO
PESQUEIRAS
|
|
LUGAR DE
INTERESE COMUNITARIO
(LIC)
BAIXO MIÑO
|
|
ZONA DE
ESPECIAL PROTECCIÓN DE AVES
(ZEPA)
DO ESTEIRO DO MIÑO
|
|
