|
| |
|
AGRESIONS AO PATRIMONIO NATURAL DO BAIXO
MIÑO
|
| |
|
|
Actualizada o 30-01-2012 |
|
|
|
|
por Noé
ferreira Rodríguez |
|
| |
A
AMEAZA DOS EÓLICOS NA SERRA DA GROVA
O 16 de Decembro de 2012
a Secretaría Xeral de Calidade e Avaliación Ambiental declarou
“ambientalmente viable” a instalación de 11 aeroxeneradores de 80 metros
de alto no parque eólico “Albariño I”.
Uns días despois, o 20
de Decembro de 2012 o Conselleiro de Medio Rural, Samuel Juárez,
anunciou os novos dominios da Rede Natura 2000, entre os que se atopan
enclaves de gran interese ecolóxico e paisaxístico na comarca do Baixo
Miño coma a propia Serra da Groba, a costa de Oia ou a Valga.
Dos 21 aeroxeneradores
propostos no proxecto inicial, a empresa promotora Eurovento, renunciou
a 10 deles polos requisitos en canto a protección paisaxística do
mosteiro cisterciense de Oia, quedado os 11 restantes distribuídos con 5
aeroxeneradores en Baiona, 2 en Tomiño e 4 en Oia, ademais dunha
subestación eléctrica en Barrantes (Tomiño), máis de 3.000 metros de
novas pistas de acceso e o acondicionamento de case 3.500 metros das xa
existentes, liñas de alta tensión… e todo isto, segundo o informe,
deberá facerse respectando a fauna, flora, gando e humedais, debendo
deterse calquera actividade nun perímetro de 500 metros no caso de
atopar parellas reprodutoras de Gatafornela (Circus
cyaneus).
Como vai a afectar a
instalación dos aeroxeneradores e as infraestruturas asociadas a un
enclave como a Serra da Groba?, se ben se situarán fóra da nova zona
proposta para ser catalogada como Rede Natura, segue tratándose de
espazos moi sensibles a calquera intervención, como as turbeiras, que xa
están seriamente ameazadas pola captación de auga, é unha das principais
preocupacións, xa que o único punto que ao parecer motivou a renuncia da
instalación de 10 destes aeroxeneradores pola empresa promotora foron as
dificultades técnicas á hora de protexer o entorno visual do mosteiro
|
|
O impacto e perigos
dos parque eólicos
O vento é unha enerxía
renovable e non contaminante pero nesta catalogación non se ten en conta
o impacto paisaxístico e medio ambiental.
A construción dos
parques eólicos leva asociada a apertura de pistas para o uso de
maquinaria pesada coa conseguinte compactación do terreo, o incremento
da erosión, destrución da vexetación e molestias para a fauna pola
destrución do hábitat e a constante actividade.
O impacto visual destas
estruturas de 80 metros é evidente, a isto súmase o ruído que emite o
movemento das aspas, o perigo de colisión das aves e a contaminación
polos aceites usados nos engrenaxes.
Sobre a necesidade de
novas instalacións eléctricas
Segundo os datos da Rede
Eléctrica Española do ano 2010, a comunidade galega produce anualmente
un total de 29.250 GWh e a demanda é de 20.731 GWh, o que se traduce nun
excedente de máis de 8.000 GWh.
Mentres noutros lugares
procédese a desmantelar centrais hidroeléctricas obsoletas, protexer ao
máximo o patrimonio natural e cultural, o valor natural dos nosos montes
continúa a verse coma un recurso a transformar, aproveitando os espazos
que sobran tralo ordenamento dos montes para o aproveitamento eólico,
para a adxudicación de espazos dentro da Rede Natura 2000 ou LIC.
|
|
| |
Datos: Rede Eléctrica Española, 2010. “El sistema
eléctrico por comunidades autónomas”
Así como a xunta recoñeceu a
sobreexplotación dos nosos ríos polas centrais hidroeléctricas no pasado
ano 2011, co compromiso por parte das principais forzas políticas de non
conceder novas explotacións “salvo que non afecten ao caudal”, os
parques eólicos sitúanse xa como unha das principais fontes de enerxía
na comunidade. |
|
|
Datos: Rede Eléctrica Española, 2010. “El sistema
eléctrico por comunidades autónomas”
Nun territorio no que o 30% da enerxía
producida se exporta, xorden preguntas:
Qué sentido ten a
instalación de novas explotacións eólicas…
… se para iso non se
teñen en conta os valores naturais?
…se non se traduce
nunha liberación de obstáculos nos nosos ríos?
…se hipotecamos o
futuro dos nosos montes para o beneficio económico dunhas empresas?
ANABAM non se opón as enerxías renovables,
nin a enerxía eólica en particular sempre que se respecten os valores
naturais e o patrimonio cultural da nosa terra, sempre que o beneficio
económico xerado non prime sobre unha explotación racional do
territorio.
Maís información (30/12/2011):
País,
Voz de Galicia
e
Faro de Vigo
|
|
|
| Actualizado o 05-04-2010 |
|
UN NOVO
ACTO DE VANDALISMO
CONTRA UN
DOS OBSERVATORIOS ORNITOLÓXICOS
Apenas van uns meses dende que se rematar de construír o observatorio da
Regueira Ancha, na área ornitolóxica da desembocadura do Miño, e xa temos os
primeiros actos de vandalismo realizados no mesmo.
Foi arrancada unha das táboas que cubría o interior e xa trataban de facer o
mesmo nalgunhas máis.
Estes vándalos, que non respetan nada, nin siquera aquilo que ten por
obxecto contribuir a dar a coñecer e preservar a natureza, soamente han de
aprender cando a man dura caia sobre eles. O caso é que mentres se lles
consinta estes actos, non se exerza unha vixianza e non se lles dé un
escarmento, seguirán facendo das súas.
Os vándalos
arrancaron a táboa que cubría o frontal, e intentaron facer o mesmo con
outras.
|
|
Actualizado o 26-03-2007 |
|
Ducias de
toneladas de area son depositadas e acumuladas diariamente no Pasaxe (Camposancos,
A Guarda), procedentes do dragado da canle do ferri. Un dos moitos
problemas que ANABAM, única entidade que se opuxo ao mesmo, xa dixera no
su momento. A situación xera malestar entre os veciños e paseantes na zona
por dous motivos principais: o espectáculo denigrante que supón a
acumulación da area, verdadeiras montañas; o impacto paisaxístico nunha
zona marabillosa para disfrutar da vista do río; o continuo ruido de
excavadoras e camións de gran tonelaxe e o perigo que esa
maquinaria supón para cantos frecuentan ou
transitan pola zona. Todo isto está executado a
instancias da Dirección Xeral de Costas do Ministerio de Medio
Ambiente.
Foto: Agustín Ferreira Lorenzo-anabam
Como estes feitos non son suficientes, Portos de Galicia (dependente da
Xunta de Galicia, Goberno Autonómico); Servicio Provincial de Costas
(dependente do Ministerio de Medio Ambiente, Goberno Central) e moito nos
tememos que o Goberno local de Oia, dedícanse a agredir o litoral creando
falsas praias que duran o que as mareas e o temporal tarda en actuar. É un
despilfarro de cartos que proceden dos cidadáns (hai que pagar o
transporte); é un despilfarro de enerxía (petróleo, que teñen que pagar os
cidadáns) e un incremento innecesario de polución e contaminación
ambiental con emisións de CO2, agora que tanto se fala -máis se cabe polos
propios políticos- do cambio climático; é unha forma de decir aos cidadáns:
vos non podedes facer isto porque vai contra a Constitución, artigo 45;
contra a Lei de Costas; contra a protección dos 500 metros do litoral;
contra a protección do dominio
público..., pero nós (a Administración autonómica e central) sí podemos
facelo porque somos os que mandamos.
Que exemplo están a dar os
nosos administradores con estes feitos cando están a gastar cartos en
publicidade que nin eles mesmo cumplen? Que sensación produce nos
administrados cando os políticos saen nos medios de comunicación sinalando
a preocupación que teñen pola destrucción da costa, do litoral,
promovendo medidas de protección, etc., etc.?
Foto: Agustín Ferreira Lorenzo-anabam
Porto de Oia, marxe dereita. Toneladas de area
procedentes do esteiro do Miño foron depositadas este verán na zona
rochosa, ocupando unha franxa duns 100 metros de lonxitude.
Foto: Agustín Ferreira Lorenzo-anabam
Fotografía tomada o 5 de outubro deste ano 2008. Parte
da area depositada foi arrastrada pola marea. Esta area, que o mar
arrastra co seu movemento, incide negativamente na vida mariña, tanto de
peixes como de moluscos, algas, etc., afectando ás postas, introducíndose
nas branquias, etc. O dano á biodiversidade da zona próxima debe ser algo
semellante a cando nós estamos no interior dunha habitación con grandes
cantidades de pó.
Foto: Agustín Ferreira Lorenzo-anabam
Que saibamos, esta é a segunda vez que se producen
vertidos de area para facer unha praia artificial inviable, nesta zona
do porto de Oia. Ámbalas dúas veces, o mar encargouse de facer realidade o
que algúns non queren ver: esta non é unha zona natural de depósito de
area, por iso aquí non hai unha praia. No caso do Porto de Oia, o
responsable dos vertidos é Portos de Galicia, que é de quen depende a
zona.
Foto: Manuel Ángel Pombañ Diego-anabam
Praia artificial en Mougás. A Dirección Xeral de
Costas, dependente do Ministerio de Medio Ambiente, parece non saber que
facer coa area que saca do Miño e non se lle ocurre mellor idea que ir
verténdoa pola costa.
Foto: Manuel Ángel Pombañ Diego-anabam
E claro, o mar pouco a pouco (ou moito a moito) vaise
encargando de retirar o areal construído artificialmente en zonas non aptas para elo (senón
xa o propio mar faría unha praia natural), espallando toneladas de area polo
fondo mariño.
|
|
Actualizado o 26-03-2007 |
|
EMPORCALLAR
O LITORAL
GUARDÉS
Nun tramo de menos duns 300 metros, contabilizamos máis de 20 puntos de
verquidos no borde do litoral que vai dende a praia do Carreiro, no porto
da Guarda, ata preto da depuradora.
Os máis numerosos son os restos de obras, pero tamén observamos sacas de
roupa vella, productos da horta e plásticos, por poñer algúns exemplos.
As fotografías que van a continuación foron sacadas o mesmo día: 3 de
febreiro deste ano.
Restos de obra
se acumulan no borde do litoral, entre os rochedos e a estrada que parte
do porto guardés cara á depuradora.
Outro verquido
de restos de obra, os máis numerosos, neste caso con uralitas que poden
conter amianto, un dos máis perxudiciais productos para a saúde humana.
Os restos
vexetais tampouco quedan atrás. Un bó número de patacas pode apreciarse
no borde próximo aos rochedos do mar.
Capachos
plásticos e máis restos de obra. Algúns destes restos conteñen
materiais cortantes que poden supoñer un perigo para a xente que anda por
aquí.
Sacas
plásticas, roupa e material de obra.
O respecto á natureza ou ós demais veciños, non é o forte das persoas
que incívicamente botaron o lixo. Non hai disculpa hoxendia por actos
como estes dado que existe un servicio de recollida de lixo, hai un punto
limpo e outros lugares onde se pode depositar este material sen perxudicar
ó entorno.
|
|
Actualizado o 22-01-2007 |
|
AGRESIÓNS
Á COSTA
Seguimos sen entender como o Servicio Provincial de Costas aínda segue a
permitir as obras que se están a levar a cabo nunha finca próxima ao
Seixal, na costa sur da Guarda. E non entendemos isto xa que a Lei de
Costas, de acordo ao seu articulado, parece ser que este tipo de obras non
as permite. Pero é mais, se agora se fala de respetar os 200 metros de
costa ¿como é que aquí non se ten en conta tal feito?
Se temos en conta casos semellantes, este tipo de peches e obras no seu
interior acaban por se transformar en residencias de fin de semana e/ou de
verán, como podemos apreciar noutras zonas da costa guardesa e do Baixo
Miño.
Unha finca na costa cun peche destas
características non é, precisamente, para plantar patacas.
Pouco a pouco o espacio vaise
acondicionando para os obxectivos que están previstos.
Estructura de bloques e cemento, no
fondo parede de bloques.
Algunhas fincas, como esta,
vanse pechando para logo obrar no seu interior,
Sobre a base cementada se dispón
unha caseta móbil. Tal vez a Lei de Costas permita este tipo de
"edificación", pero o certo é que pouco a pouco o entorno se
vai modificando, se van creando necesidades e o final quen paga as
consecuencias é o tramo costeiro.
|
|
Actualizado o 12 de xullo de 2006 |
|
As construccións, "legais" ou ilegais, van mermando
paulatinamente as características naturais da costa. As veces estas
xurden "mimetizando" os fins verdadeiros que se pretenden con
elas. Dende ANABAM, tratamos de preservar a riqueza que supón o
patrimonio natural, non sempre o conseguimos, sobre todo porque
habitualmente os responsables das diferentes administracións pasan do
tema, son ineficaces, non indagan e, finalmente, non se "mollan" e acaban
por conceder permisos se ton ni son.
Esta
imaxe foi obtida o pasado 8 de xullo nas proximidades do "Seixal",
na costa sur da Guarda. Se está procedendo ó peche dunha finca en plena
zona de dominio marítimo-terrestre. ANABAM vai enviar o correspondiente
escrito para que se tomen medidas ó respecto.
|
|
Actualizado o 27 de xuño de 2006 |
|
Restos
de percebes e bolsas plásticas, guantes... As percebeiras e percebeiros
non tratan con igual actitude o interese en obter percebes e o respeto ó
medio do que elas e eles obteñen os beneficios. Este lamentable
espectáculo podemos velo ó longo de toda a costa do Baixo Miño.
(Fotografía obtida 0 16 de marzo de 2006 na costa do Rosal).
|
|
