ANABAM

			Actualizada o 15-03-2012
	WORKSHOP "OS ANFIBIOS DA SERRA D'ARGA"
			Á esquerda, os integrantes do Grupo de Traballo de ANABAM que sisitiron, o sábado 10 de marzo, ao taller de anfibios da Serra d'Arga, no veciño país. De esquerda á dereita: Carlos Angílica, Manuel A. Pombal, Ricardo da Silva, Agustín Ferreira, Ricardo Portela e Mª Consuelo González. Este workshop, estivo organizado pola Cámara Municipal de Caminha, no ámbito da programación do CISA (Centro de Interpretación da Serra d'Arga). O ponente foi o especialista Vasco Flores Cruz, investigador do Centro de Investigação en Biodiversidade e Recursos Xenéticos (CIBIO) da Universidade do Porto e da Associação Guarda Rios do Lima.

			O taller deu comezo ás cinco da tarde cunha introdución aos anfibios de Portugal. Esta primeira parte estivo apoiada cunha proxección que ilustraba as explicacións dada polo profesor Vasco Flores. Arredor das oito da tarde, unha vez remata a parte teórica, levouse a cabo a saída práctica ao campo. Esta actividade durou ata as 10 da noite. Na saída observamos un bo número de anfibios: ra común, sapiño corriqueiro, sapiño comadrón, pintafontes, etc. Na fotografía da esquerda, un dos momentos correspondentes á saída práctuica a un pequeno regato dos arredores.

Actualizada o 15-12-2011

A FOTOGRAFÍA “CREANDO BOSQUES” DE NOÉ FERREIRA GALARDONADA CO 3º PREMIO NO VIII CONCURSO DE FOTOGRAFÍA BIOLÓXICA DA UNIVERSIDADE DE VIGO

Co gallo da celebración de San Alberte, patrono da Facultade de Bioloxía da Universidade de Vigo, convocouse o VIII Concurso de Fotografía Biolóxica 2011 desta universidade.

Coincidindo co ano Internacional dos Bosques, o tema das fotografías versou sobre estes espazos.

O 16 de Novembro foron entregados os premios realizándose unha exposición cos traballos presentados. Un total de 86 fotografias entre as que o noso socio e vogal, Noé Ferreira, obtivo o terceiro premio coa imaxe titulada “Creando Bosques”.

Esta fotografía foi obtida no ano 2008 cando se levou a cabo unha plantación colectiva para crear o que se chamou "Un bosque para unha bolboreta", unha actividade organizada por ANABAM para facer un pequeno bosque dedicado á bolboreta Charaxes jasius, na que participaron grandes e pequenos. Precisamente unha das fotografías sacadas nesa plantación por Noé Ferreira foi a que obtivo o terceiro premio na Universidade viguesa: son un neno e unha nena no momento no que estaban a plantar o seu érbedo.

Pois dende aquí, nosa noraboa a Noé.

			Actualizada 0 29-11-2011
	PARTICIPANTES NO CENSO DE NOVEMBRO
			Como xa é habitual, continuamos levando a cabo os censos de aves acuáticas no Esteiro do Miño. Estes censos son efectuados tódolos últimos sábados de cada mes, estando abertos a tódalas persoas que desexen participar nos mesmos, sexan ou non membros de ANABAM. Na fotografía, membros de ANABAM que participaron no censo deste mes de novembro, de esquerda á dereita: Carlos (ao fondo); Ricardo, Agustín e Sonsoles, observando as aves na zona da Armona. (Foto Mª Consuelo González de Dios-anabam).

			Magnífico contraluz obtido por Chelo, na tardiña do pasado sábado día 26 deste mes de novembro, cando varios integrantes regresaban logo de levar a cabo o reconto das aves. (Foto Mª Consuelo González de Dios-anabam).

	Foto do equipo de campo que participou no censo da tarde, de esquerda á dereita: Agustín ferreira; Ricardo da Silva; Antón Ferreira; Luis Dorado; Andrés da Silva; Elena da Silva; Sonsoles Vicente; Mª Consuelo González e Carlos Angílica. (Foto Mª Consuelo González de Dios-anabam).

			Á esquerda, dous dos integrantes do equipo de censo que participaron no grupo da mañá, cando estaban nun dos observatorios ornitolóxicos contando as aves: ao fondo Salvador Rodríguez e en primeiro lugar, Manuel A. Pombal. (Foto: Agustín Ferreira Lorenzo-anabam).

			Un dos grupos que participou no censo de aves do pasado mes de setembro: De esquerda á dereita: Ricardo Portela; Antón Ferreira; Ricardo da Silva e Elena da Silva. (Foto Rocardo Portela-anabam)

			Actualziado o 14-11-2011
			O venres, 11 tivo lugar o estreo do documental “Unha Balea nas Rochas”, producido por ANABAM, na Semana Cultural de Pedornes. Este trata sobre o varamento dun rorcual alibranco na costa de Viladesuso (concello de Oia), no ano 2008, a expectación que produciu e os labores de retirada do cadáver. Tódalas persoas que asistiron á proxección do mesmo levaron como agasallo un exemplar da monografía titulada: Biodiversidade na zona intermareal do Baixo Miño (editada pola citada asociación Naturalista). O documental ten unha duración aproximada de 15 minutos.

			A estrea do documental producido por ANABAM e titulado “A Valga Natural” , que tivo lugar o xoves 17 deste mes de novembro na XXV Semana Cultural de Pedornes, contou coa presenza de mais de 50 persoas. Neste documental amósanse as características paisaxísticas da zona de A Valga. Ademais, fai un percorrido pola biodiversidade deste enclave natural, con especial referencia á herpetofauna, resaltando a necesidade da súa protección para que poida seguir sendo zona de goce e disfrute das xeracións vindeiras. O documental ten unha duración de 24 minutos.

			Actualizado o 27-10-2011
	DELTA DO DANUBIO: UN UNIVERSO DE SENSACIÓNS (2ª parte)		por Manuel A. Pombal Diego

			Percorrido en barco Tulcea é unha cidade duns 100.000 habitantes localizada a uns 70 km do mar Negro e constitúe o principal porto interior do delta do Danubio. Nas proximidades de Tulcea, o Danubio divídese en tres brazos principais denominados Chilia (58% do caudal), Sulina(19%) e St. George (San Jorge; 23%). O primeiro en formarse, antes de Tulcea, é o de Chilia, que maioritariamente serve de fronteira entre Romanía e Ucraína. Despois de Tulcea sepáranse os outros dous, sendo o de Sulina o central, que ademais é o que serve de entrada aos grandes barcos que navegan polo Danubio. Boa parte desta rama foi creada artificialmente, incluso dividindo en dous un antigo lago. Do porto de Tulcea saen excursións organizadas en barco a tódolos sitios do Delta, tanto para viaxes de natureza como para pescar.

			A nosa saída comezou ás 9.30 da mañá, cun pouco de aire fresco que mantiña espertos aos que se animaron a viaxar na cuberta superior. A primeira parte da viaxe foi de descenso polo brazo común a St George e Sulina, adentrándonos despois polo brazo mais comercial, o de Sulina. Nada mais saír de Tulcea, xa comeza a verse un variado bosque de ribeira, pequenas praias, barcas de pescadores e todo tipo de barcos: de mercadorías, de guerra, barcazas das usadas nos dragados, de recreo e turísticos, incluso petroleiros. De cando en vez, aparecen pequenos peiraos de amarre das barcas de pesca ou mais grandes, pertencentes a algún hotel ou porto de atraque de barcos de pasaxeiros e mercadorías. Hai zonas máis poboadas, onde enfronte de cada casa hai un pequeniño pantalán para unha soa barca. No propio delta do Danubio hai varias cidades, algunhas das mais importantes son Maliuc, Crisan ou Sulina (cidade mais oriental de Romanía). Aínda que a acampada libre non está permitida, tamén abundan as tendas de campaña a beira do río que son usadas polos pescadores.

			Boa parte das beiras están tratadas con formigón, moitas veces cuberto de pedras, para protexelas das crecidas e evitar inundacións. Ben é certo que cando hai enchentas, aínda que as casas estean protexidas directamente da canle do río, estas poden verse inundadas pola auga que chega pola parte de atrás, debido a que todo o delta e moi plano. Despois de descender durante unhas horas polo brazo de Sulina, pouco antes de chegar á cidade de Crisan, xiramos á esquerda para entrar por canles moito mais estreitas, podendo apreciar moito máis cerca o entorno natural. O día estaba espléndido e soleado (xa non facía o fresco de primeira hora da mañá), o cal destacaba os colores, maioritariamente verdes, da vexetación de ribeira ao mesmo tempo que proxectaba as súas sombras sobre as augas, mais ben turbias, que surcábamos.

			Retornamos a Tulcea a iso das 18.00 bastante cansos, pero coa ledicia de ter gozado da inmensidade do delta do Danubio, da súa inesquecible paisaxe e dunha boa parte da súa flora e da súa fauna. A nosa única pena era que o congreso tocaba ao seu fin e había que irse preparando para regresar á casa, pero, sen dúbida algunha, impresionados pola experiencia vivida.

			Chegou a hora da comida: unha comida típica con mesa, mantel e boas viandas. Foi no piso de abaixo do barco, o cal non se detivo nin un solo momento, polo que semellaba que estábamos sentados no mesmo leito do río, gozando tanto das marabillosas vistas como da comida. Despois do xantar pasamos bastante tempo na proa do barco, tomando fotos de todo o que acontecía ao noso arredor, incluíndo detalles da paisaxe e tamén de varias especies presentes no delta. Ratas de auga, patos, limícolas, corvos mariños, garzas, garzotas, unha cobra moi cerca dunhas crías de pato que non sabemos se lle serviron de alimento e, sobre todo, pequenos peixes e centos (mais ben miles) de diferentes especies de rás. Co movemento do barco, o efecto suctor producido polos seus motores facía que o nivel de auga diminuíse arredor dun metro ao mesmo tempo que producía unha onda nos laterais que revolvía o sedimento, o cal ennegrecía a auga que desprazaba. Ao diminuír o nivel da auga, quedaban na superficie, normalmente inclinada, do leito do río pequenos peixiños que tentaban desesperadamente regresar á auga revolta, polo que detrás do barco case sempre voaban varias aves (sobre todo gaivotas) que trataban de alimentarse dos peixes que quedaban en seco ao paso do barco.

			O que mais nos sorprendeu foi o incrible número de rás que puidemos observar en case todos os tramos do percorrido polas pequenas canles. Son varias as especies de rás presentes no delta do Danubio, algunhas delas presentan unha cor verde moi rechamante, mentres que outras eran dunha cor marrón escura. O certo é que, ás veces, había unha grande densidade podendo observar mais de 10 ou 15 rás por metro lineal con relativa facilidade.

			Fixemos algunha parada pequena, sen baixar do barco, a carón dalgunha das moitas lagoas que cobren o delta para visualizar a biodiversidade (maioritariamente aves) que podiamos observar dende o barco. Iso si, non fomos quen de ver os afamados pelicanos de cerca, aínda que si puidemos ver algunha bandada sobrevoando as nosas cabezas, co seu maxistral voo de formación.

			Actualizada o 13-10-2011
	DELTA DO DANUBIO: UN UNIVERSO DE SENSACIÓNS (1ª parte)		por Manuel A. Pombal Diego
			O pasado mes de setembro, dous membros da nosa asociación participaron nun congreso internacional na cidade de Tulcea (Romanía). No derradeiro día do programa de dito congreso celebrouse un paseo en barco por algunhas das múltiples canles do delta do Danubio.

			Os números do Danubio e o seu delta O Danubio é o segundo río mais longo de Europa (2.840 km de lonxitude e unha conca de 817.000 km²), despois do Volga en Rusia. Nace nas montañas da Selva Negra, en Alemaña, pasa por 10 países e 4 capitais (Viena, Bratislava, Budapest e Belgrado), e desemboca no mar Negro a través de tres ramas (Chilia, Sulina e St. George) que conforman o delta.
			En 1991 este delta foi nomeado patrimonio da humanidade pola UNESCO, localízase entre Romanía e Ucraína, e ocupa unha superficie de 4.178 km² (para comparar, a provincia de Pontevedra ten tan só uns 400 km² mais), dos cales 3.446 km² (82%) encóntranse en territorio de Romanía e o resto en Ucraína.E sigue crecendo a un ritmo superior aos 40 m por ano. Aínda así, en canto a tamaño, o delta do Danubio éo terceiro delta de Europa e o número 22 do mundo.Por outra banda, ocupa o octavo posto na lista dos humedais do mundo e o terceiro posto en canto a biodiversidade (despois das Galápagos e o arrecife de coral australiano). Claro está que falando de números, os do delta do Danubio son case sempre mareantes; así, no texto do póster que deron como parte da información do congreso, coméntase que posúe 30 tipos de ecosistemas, 2.994 especies de plantas, e 4.262 de animais (331 de aves, das cales 70 son extraeuropeas, e 135 de peixes,5das cales son de esturión:Acipenser gueldenstaedtii, A. nudiventris, A. stellatus, A. sturio, e Husohuso). Posúe a poboación europea mais grande de pelicano branco (Pelecanusonocrotalus;8.000 individuos) e a mais grande do mundo de pelicano crespo (Pelecanuscrispus;800 individuos); ademais do 60% da poboación mundial de corvo mariño pigmeo (Phalacrocoraxpigmaeus; 6.000 individuos) e o 50% da poboación de ganso de pescozo rubio (Brantaruficollis; 40.000 exemplares no inverno). No delta do Danubio tamén se encontra a xunqueira máis grande do planeta que ocupa uns 1.560 km².


	DOUS MEMBROS DE ANABAM ASISTIRÁN EN RUMANÍA AO CONGRESO DE DELTANET

			Manuel A. Pombal Diego, "Peque", profesor e investigador na Universidade de Vigo e Noé Ferreira Rodríguez, estudante de Bioloxía na mesma Universidade, ámbolos dous membros da Xunta Directiva de ANABAM, estarán os vindeiros días 13 ao 16 deste mes de setembro no Congreso de Deltanet, organizado polos socios romaneses deste proxecto.

			Deltanet é un proxecto financiado con fondos da Unión Europea ( Instituto Interrexional de Cooperación do Programa INTERREG IVC, financiado polo Fondo de Desenvolvemento Rexional) no que participan universidade de 8 estados e no que se trata de poñer en común e compartir os coñecementos e experiencias relacionados coas boas prácticas nas áreas de innovación e a economía do medio ambiente así coma prevención de riscos. No que respecta a esta zona, a Universidade de Vigo, a través do departamento de Economía ecolóxica, é a encargada da coordinación do mencionado proxecto a través de Minhonet. En Rumanía a Conferencia Internacional de Deltanet tratará sobre os "Deltas e Estuarios" e se desenvolverá en Tulcea, na ribeira da desembocadura do Danubio

			Manuel A. Pombal e Noé Ferreira, exporán varios proxectos e experiencias desenvolvidos por ANABAM, algúns deles dende hai máis dunha década, así no que respecta as boas prácticas e nas que aposta esta asociación para potenciar e manter os valores naturais que ten o esteiro do Miño, está a campaña de Turismo Ornitolóxico iniciada no pasado ano; as visitas guiadas fundamentalmente para escolares que se veñen realizando dende hai máis de vinte anos, etc. No que respecta a proxectos de estudio e programas de protección se exporá o proxecto estrela desta asociación: Proxecto píllara-borrelho, que estará apoiado por un corto duns tres minutos de duración; tamén se falará do Proxecto Otanthus (reintrodución e recuperación da planta do mesmo nome no esteiro do Miño) e o estudo de Eurynebria complanata, un insecto propio das dunas costeiras que se atopa moi ameazado.

			Actualizado o 26-05-2011

			As accións desenvolvidas por ANABAM no Esteiro do Miño, estarán no Congreso de Deltanet en Rumanía O Esteiro do Miño, integrado no proxecto Miñonet, pertencente a outro proxecto europeo baixo a denominación de Deltanet, será o motivo que leve a ANABAM ata o Danubio, en Rumanía. O Vicepresidente de ANABAM, Dr. Manuel A. Pombal Diego, investigador e profesor titular da Facultade de Bioloxía da Universidade de Vigo, e o vocal desta asociación, Noé Ferreira Rodríguez, estudante na Facultade de Bioloxía da mesma Universidade, levarán ao Congreso de Deltanet, no vindeiro mes de setembro, se non hai imprevistos de última hora, os proxectos desenvolvidos por esta asociación para a protección de diferentes especies (Píllara papuda, Otanthus maritimus, etc) e as propostas e accións de desenvolvemento sustentable e non agresivo do Esteiro do Miño, humedal admirado polos integrantes do proxecto mencionado, polas características naturais que aínda presenta e no que o desenvolvemento turístico agresivo e industrial aínda non amenazan a biodiversidade e paisaxe da zona, serán os puntos básicos nos que esta asociación ten previsto tratar no citado Congreso. Foto superior: Manuel A. Pombal, pola costa baixomiñota na procura de datos de cetáceos varados. Foto inferior: Noé Ferreira na plantación de érbedos na parcela dedicada á bolboreta Charaxes jasius.

Actualizado o 30-06-2009

A BIBLIOTECA DO GRUPO ERVA

CEDIDA A ANABAM

A mediados dos oitenta, xurdía en Vigo un dos grupos ecoloxistas máis fortes de Galicia, foi denominado polos seus fundadores como Grupo ERVA. Durante máis de vinte anos, este grupo fíxose notar por toda a xeografía galega defendendo a natureza e o medio ambiente. Prestaron especial atención ás Gándaras de Budiño, pero non esqueceron a ría de Vigo ou o lobo, por citar dous exemplos. As relacións de ERVA con ANABAM sempre foron cordiais, e houbo unha sintonía que se deixou notar sobre todo na época dourada do ecoloxismo: década dos oitenta, con históricos naquel grupo como Francisco Sierra Abraín -Pipo-, Jorge Mouriño, Tiago Vidal, etc. Tal vez porque cada un ten que buscar seu destino, a súa propia supervivencia, o certo é que moitos integrantes de ERVA tiveron que deixar a cidade olívica e marchar, véndose obrigados a deixar tamén a súa actividade no Grupo. Outros seguiron na cidade viguesa ou nos seus arredores, pero as súas ocupacións impedíronlle dedicarse ao grupo como quixeran. E aquel activo grupo foi paseniñamente decrecendo en actividade. Hoxe, por desgraza, temos que lamentar que este grupo, aínda que está aí, se vexa obrigado a estar de xeito testimonial, esperando que poda volver remontar o vó. A desaparición de calquera grupo conservacionista supón unha perda irreparable na defensa ambiental, e no caso de ERVA, esta perda, aínda que sexa pasaxeira, é moito maior. O patrimonio natural, o medio ambiente, precisa de grupos e persoas que a defendan. Por iso, o movemento conservacionista (ecoloxista e naturalista) sentímonos un pouco máis orfos. Ogallá non teñamos que botalos de menos, pero moito nos tememos que os tempos que se aveciñan, non van ser mellores que os que xa pasaron.

Dende ANABAM queremos agradecer publicamente a cesión da Biblioteca de ERVA a esta asociación, así como parte do mobiliario. Cada vez que precisemos consultar algunha das publicacións desa biblioteca, de seguro que nos acordaremos dos amigos que fixemos no Grupo ERVA. Das xuntanzas na Asamblea de Grupos Ecoloxistas Galegos; da colaboración na defensa do Esteiro do Miño...

Graciñas amigos e amigas de ERVA.

Actualizado o 17-11-2008

ANABAM NO

IV SIMPOSIO IBÉRICO DA BACIA HIDROGRÁFICA DO RÍO MIÑO

ANABAM estivo presente no IV Simposio Ibérico da Bacia Hidrográfica do Río Miño, que se desenvolveu na veciña localidade de Vila Nova de Cerveira, os pasados 14 e 15 deste mesmo mes de novembro.

Esta asociación presentou dous panéis (un relacionado coa píllara papuda eoutro co coleóptero Eurynebria complanata) ademais de dúas ponencias, unha no painel de Educación ambiental (A ornitoloxía do esteiro do Miño como recurso didáctico) e outra no painel de natureza (A protección da píllara papuda no Esteiro do Miño). Ademais, a proxección do documental producido por ANABAM o pasado ano 2007, Proxecto píllara: protexendo os niños de píllara papuda, pechou o Simposio. Esta é a segunda ocasión no que a nosa asociación está presente no Simposio.

Temos que salientar que a ponencia relacionada cos traballos de protección da píllara papuda na praia de Camposancos, suscitou o interese de varios participantes que mesmo queren extrapolalo para as praias portuguesas. Neste senso, puxéronse en contacto co ponente para recabar datos do mesmo e pedir a colaboración de ANABAM de levarse a cabo este proxecto no veciño país.

DOCUMENTAL DA PÍLLARA PAPUDA

Actualizado o 16-03-2008

A finais do ano pasado, dentro do plazo estipulado pola organización, presentamos o documental "Proxecto píllara", para participar na edición 2008 de Play-doc.

Aínda que nin sequera pasou a ser seleccionado, para nós xa foi interesante envialo porque foi a primeira vez que faciamos tal cousa e sirve, tal vez, para que futuros proxectos sigan ese mesmo camiño e, quen sabe, ao mellor algún día temos unha sorpresa.

De ilusións tamén se vive. Non sí?

Actualizado o 30-10-2008

LIMPEZA DO ERBEDAL DO TREGA

O sábado 18 de outubro, un grupo de 15 voluntarios/as estiveron traballando no erbedal adicado á bolboreta Charaxes jasius. A actividade consistiu en arrancar as incipientes acacias que xa escomenzaban a invadir a zona poñendo en perigo á plantación de érbedos. Dende as catro e ata as sete datarde, membros de ANABAM e colaboradores, non paramos ata deixar a finca libre desa especie invasora. Temos que agradecer a axuda prestada días antes pola Comunidade de Montes de Camposancos, propietaria do terreo, que xa limpara a metade da superficie.

As acacias amenazaban con deixar o terreo como estaba antes da plantación, ademais de poñer en perigo a mesma.

Ás sete da tarde, a imaxen era ben distinta á que había unhas horas antes. Os restos das acacias, que foron arrancadas de raíz, quedaron sobre o terreo para contribuir a reter a humidade e, co paso do tempo, formar parte do sustrato.

Actualizado o 30-10-2008

XUNTANZA DA ASOCIACIÓN DE PESCADORES DO RÍO MIÑO

CON ANABAM

Non tiña carácter "oficial", senón máis ben un cambio de impresións e ver puntos coincidentes e antagónicos entre as dúas entidades e, o máis importante, traballar para preservar a riqueza biolóxica do río co obxecto de garantir os recursos para o futuro, mediante un aproveitamento racional e sostible dos mesmos. A reunión, que tivo lugar no local de ANABAM, desenvolveuse o pasado mércores 15 de outubro. Por parte dos pescadores asistiron o seu presidente, Samuel, e un membro máis da directiva, e por parte de ANABAM o presidente desta entidade, Agustín Ferreira e o vicepresidente da mesma, Manuel A. Pombal Diego.

Nunca ata agora, ANABAM mantivera unha xuntanza deste tipo cos profesionais da pesca do río Miño. Valoramos positivamente esta xuntanza, a disponibilidade e o interés amosado polos representantes dos pescadores en favor dos recursos que ten o río e de levar a cabo unha explotación racional dos mesmos. Falamos largo e tendido do tema e quedamos gratamente sorprendidos pola maneira en que os representantes dos pescadores do río entendían a explotación do mesmo, sen sen excesos, conscientes que é necesario velar pola riqueza que ten este río para garantir a mesma no futuro.

Os representantes dos pescadores escoitando con atención os argumentos de ANABAM.

PUNTOS TRATADOS:

-Zona de exclusión de pesca.

Para ANABAM o entorno da barra do Miño é o lugar de transición onde as diferentes especies piscícolas que pasan do mar (auga salgada) ao río (auga doce) sufren un cambio, máis ou menos pronunciado, de adaptación ás novas condicións. Isto conleva, por unha parte, que as especies pasen certo tempo nese entorno e, por outra banda, estas adaptacións mermen, en certo modo as súas capacidades, por iso xa plantexamos, hai algúns anos, que no último tramo da desembocadura do Miño non debera permitirse a pesca. Este punto é coincidente co mantido pola Asociación de Pescadores do Río Miño.

-Verquidos: depuradoras, pilas, baterías, aceites.

Amosaron os pescadores a súa preocupación por estes aspectos. Hai anos xa ANABAM solicitara a instalación de contenedores. Na xuntanza mantida coincidimos na necesidade de que os concellos dispoñan contenedores de pilas, baterías e aceites nos prinipaes puntos de amarre das embarcacións. No caso da Guarda, existe un contenedor de aceites, pero non hai ningún para as pilas, por isto urxe solicitar aos concellos a colocación deste tipo de contenedores. Xa sabemos que moitos profesionais da pesca levan as pilas e baterías para depositalas no lugar axeitado, pero outros moitos acaban por tiralas ao propio río, algo que non se entende si temos en conta que este río é quen lles da de comer. O mesmo ocurre cos aceites.

-Protección da angula.

Aquí non houbo coincidencia. Pois para os pescadores parece ser que habería que ir a unha reducción paulatina da pesca da angula, cun número limitado de licencias, así como contar cunha licencia profesional exclusiva para a pesca da angula. Para ANABAM, baseándose nos propios datos aportados polos pescadores aos medios de comunicación (no que se dice que a pesca de angula cada ano é peor pola escaseza) no que se chega a afirmar que en x días colleron 200 gramos, 500 gramos... Entendemos que estas cantidades que se declaran poñen de manifesto que a angula escasea, que está en inminente perigo de desaparecer do río e que hai que tomar medidas inmediatas.Consecuentemente, ANABAM entende que a pesca da angula debera prohibirse totalmente hasta que a especie volva a recuperarse. Non entendendo que as autoridades sigan a permitir a súa captura.

-Reducción do número de caballaxe nas embarcacións deportivas.

Tanto os pescadores como ANABAM entenden que as embarcacións deportivas a motor (lanchas e motos náuticas) causan un claro perxuicio ao río. As embarcacións de pesca, por motivos de seguridade están obligadas a que os motores das súas embarcacións non sobrepasen o tope de 25 cabalos. As dúas entidades entenden que este tope tamén debería ser obligatorio para as embarcacións deportivas. Neste senso, ademais, ANABAM é contrario a utilización do río por este tipo de embarcacións que deberan prohibirse totalmente. No obstante, compartimos cos pescadores que, alomenos, habería que limitar o caballaxe. En ANABAM sí estamos a favor de embarcacións compatibles co entorno(vela, remo, piraguas...) si ben coa necesidade de regulamentar esta actividade.

-Non aos portos deportivos.

As dúas representacións manifestáronse en contra da construcción de portos deportivos no río. Por unha parte para evitar o aumento de embarcacións deportivas a motor, por outra banda para evitar a privaticidade da ribeira fluvial e por outra para que os propios pescadores non se vexan obligados a ter que desplazarse dos seus lugares habituais en favor daquelas. En ANABAM consideramos que, como sucede no caso do Pasaxe, en Camposancos, habería que habilitar as docas e acondicionar a zona cuns pequenos pantaláns para que poidan varar con comodidade e garantías as embarcacións de pesca. Cando estas non traballen no río, o resto das embarcacións poderían utilizar esas mesmas docas e pantaláns, sen necesidade de ter que crear novas infraestructuras.

-Vixianza por parte da Comandancia.

Consideramos, uns e outros, que a vixianza que exerce a Comandancia de Mariña é deficiente, cando non nula. Na propia asociación ANABAM, dispoñemos de datos e imaxes gravadas da actuación de furtivos. Tamén a asociación de pescadores ten datos e son coñecedores da existencia de furtivos ao longo e ancho de todo o río. Non entendemos como A Mariña, que debera ter máis capacidade que nós para exercer unha actividade que lle compete, non tome medidas no asunto e, se as toma, a verdade parece que non o fae. Así, temos informacións de quepola zona de Tui e algo pola de Forcadela (Tomiño), son utilizadas artes prohibidas, como a nasa.

-Non aos novos encoros que se pretenden poñer no Miño.

Ámbalas dúas asociacións coincidimos tamén no rechazo dos encoros que o Ministerio parece querer dar carta blanca para que se constrúan no río Miño. Dende ANABAM sempre manifestamos o noso rechazo a calquer tipo de encoro, sexa no Miño ou sexa en calquera outro río. Por iso, neste caso concreto seguimos coa mesma opinión.

-Extracción de area.

Para ANABAM os argumentos de que é necesario sacar area do río porque non entra peixe, non son válidos. Se temos en conta que as embarcacións e barcos entran no río, e se como ten acontecido estes anos, a pesca da lamprea supón a captura de centos de exemplares, iso, sen dúbida algunha, supón que o peixe pode entrar no río. ANABAM se posiciona en contra da extracción de áridos mentras non haxa un estudio serio e obxectivo por parte de especialistas que digan exactamente se é necesario a extración e, no caso de ser convinte facelo, se diga onde, como e cuanto se pode extraer, garantindo, ademais, que dita extracción non afectará ás praias, á ribeira fluvial, a a biodiversidade. Se estes requisitos se dan, por suposto que ANABAM non estaría en contra da extracción de áridos. Pero en tanto, e para evitar males maiores, seguiremos estando en contra da extracción de area.

Manuel A. Pombal, Peque, vicepresidente de ANABAM, profesor e investigador na universidade viguesa,

nun momento da súa intervención.

Falouse, ademais, doutros temas que teñen que ver máis directamente coa pesca, como é o número de pescadores por embarcación; a reducción de embarcacións; necesidade de poñer un tope de embarcacións que faenan no río; artes que son consideradas perniciosas; número de licencias; etc. Por considerar desde ANABAM que, en principio, estes aspectos teñen máis que ver coa regulación e ordenamento do sector no río que coa propia conservación e protección dos recursos do mesmo, preferinos non pronunciarnos polo de agora, máxime tendo en conta que non estamos versados nestes aspectos. No obstante, consideramos que teremos que matizar e profundizar nestes temas no futuro.

Tal vez este primeiro encontro sexa o inicio dun traballo conxunto no futuro para, entre uns e outros, seguir traballando pola protección e conservación dos recursos naturais deste grande río, particularmente do seu último tramo. O aproveitamento racional e sostible é algo que os mesmos pescadores profesionais teñen que saber valorar para que "o pan de hoxe non se converta en fame mañán". Esta filosofía parece ser a que tamén teñen en conta os actuais representantes da Asociación de Pescadores do Río Miño.

Actualizado o 30-10-2008

ANABAM NO IV SIMPOSIO IBÉRICO SOBRE A

BACIA HIDROGRÁFICA DO RIO MINHO

Se desenvolverá os vindeiros 14 e 15 de novembro na veciña localidade de Vila Nova de Cerveira. A organización corre a cargo do Aquamuseu desta localidade. ANABAM, que xa estivera na primeira edición, presentará dous posters e dúas comunicacións orais.

Eurynebria complanata será obxecto dunha comunicación oral e dun poster na IV Simposio da bacia hidrográfica do río Miño.

POSTERS:

Noé Ferreira Rodríguez, levará un poster relacionado coa píllara papuda (Charadrius alexandrinus) e o programa de protección desenvolvido por ANABAM nesta década en favor desta especie.

Agustín Ferreira Lorenzo, confeccionará un poster relacionado co insecto Eurynebria complanata, e os estudios que ven realizando do mesmo.

COMUNICACIÓNS ORAIS:

Serán dúas da autoría de Agustín Ferreira Lorenzo. A primeira sobre a protección da píllara papuda na praia marítimo fluvial de Camposancos desenvolvida por ANABAM. A segunda relacionada co insecto Eurynebria complanata, nas praias da desembocadura do Miño.

Actualizado o 14-10-2008

NESTA SEMANA ANABAM E A ASOCIACIÓN DE PESCADORES DO

RÍO MIÑO REUNIRANSE PARA FALAR DESTE RÍO

Esta previsto para este mércores día 15, que representantes da Asociación de Pescadores do Río Miño e de ANABAM, se reúnan no local desta última entidade. Esta é a primeira xuntanza que manterán as dúas asociacións. Falarán de aspectos relacionados co río Miño, da pesca, da extracción de area, e outros temas relacionados con esta arteria fluvial.

Nesta xuntanza, conservacionistas e pescadores tratarán de unir esforzos e aunar ideas con un fin común: manter a riqueza e a biodiversidade do Miño, para uns porque é o seu medio de vida e para outros porque levan anos loitando para evitar que este enclave natural perda a riqueza paisaxística e a biodiversidade que posúe.

Actualizado o 30-09-2008

Peque, nun momento da charla que versou sobre diferentes aspectos da riqueza natural que posúe o Baixo Miño.

O sábado 2 de agosto de 2008, dentro da programación da III Festa do Río celebrada no Concello de Salvaterra de Miño, tiveron lugar unhas charlas con material audiovisual vinculadas aos ecosistemas fluviais. A primeira presentación, titulada “As riquezas dos nosos ríos” foi presentada polo Vicepresidente de ANABAM e profesor da Facultade de Bioloxía da Universidade de Vigo, Manuel Ángel Pombal (Peque). Dita charla centrouse principalmente nos aspectos mais salientables e curiosos da biodiversidade animal e vexetal do Baixo Miño. De feito, a maioría das fotografías amosadas foron tomadas durante as saídas de campo, realizadas polos membros da citada asociación, no Baixo Miño as tardes dos sábados da maior parte do ano. Algunhas das especies tratadas foron: fungus de auga, fentos arbóreos, troques, prantas carnívoras, libeliñas, cangrexos, pintafontes, salamandriña galega, raniña de San Antón, cobra de colar ou cobra de auga. Ademais, comentáronse aspectos relacionados co aproveitamento gandeiro (moi intensivo na Serra da Groba) e eléctrico, o desenvolvemento turístico (exemplo: posta en valor da riqueza etnográfica como os muiños do Folón e Picón ou as pesqueiras do río Miño), incluindo fotografía de natureza ou actividades de lecer. Tamén se comentaron algunhas das ameazas dos nosos ríos como a construcción de encoros, realización de aterramentos, as secas, os verquidos, ou a extracción de áridos.

Garci, biólogo do Instituto de Investigacións Mariñas, foi o outro ponente na charla. É o autor do documental Os mares doces de Galicia, que merece a pena velo.

A seguinte presentación consistiu na proxección do vídeo titulado “Os mares doces de Galicia” dirixido e realizado polo Biólogo do Instituto de Investigacións Mariñas-CSIC de Bouzas Manuel Enrique García Blanco, ‘Garci’. O vídeo de Garci fai especial fincapé no ciclo de vida de dúas das especies migradoras mais importantes presentes nos nosos ríos, a lamprea e o salmón. As imaxes captadas pola cámara de Garci son espectaculares, e a calidade e orixinalidade impresionantes, polo que xa obtivo varios premios en diferentes certames ó longo do territorio español.

Despois, tivo lugar un debate co público asistente acerca daqueles detalles ou curiosidades tratadas en ámbalas dúas presentacións. Finalmente, todos os asistentes foron agasallados cun video e dúas monografías editadas por ANABAM.