| |
|
|
Primeira actualización o
14-02-2012
Última actualización:
14-04-2012 |
|
| |
 |
|
A Anemonia sulcata ou viridis,
pertence ao grupo dos Cnidarios (ao que pertencen
tamén as actinias, os corais e as medusas, entre outros).
É un animal moi abondoso, vive en grupos, en toda a costa do Baixo
Miño, onde se presenta fundamentalmente en dúas coloracións: unha
castaña e outra verde, sendo a máis abondosa a primeira das formas
citadas.
Vémolas nas fendeduras e pozas, practicamente no límite inferior da
intermareal, principalmente sobre material rochoso. A miudo en
agrupamentos que poden conter dende dúas ou tres anémonas ata un bó
número de exemplares.
|
|
| |
|
|
|
|
| |
 |
|
A diferenza das actinias, as anémonas posúen uns tentáculos longos que
non se poden ocultar totalmente no interior do animal, coma sucede con
aquelas. As anémonas son urticantes para moitos pequenos animais mariños dos que se
alimenta.. A nós, agás que sexamos extremadamente sensibles, non nos
afectan. |
|
| |
|
|
|
|
| |
 |
|
Estes animais poden vivir certo tempo fora da auga, entón, cando están
agrupados, parecen formar unha masa de aspecto abrancazado. |
|
| |
|
|
|
|
| |
 |
|
As anémonas son carnívoras, é habitual observar exemplares, como pequenos
mexillóns, na súa "boca".
A cor das anémonas débese a algas microscópicas que viven en simbiosis
con elas:
son as Zooxanthellae, algas unicelulares que axudan á
anémona nos procesos de dixestión. |
|
| |
|
|
|
|
| |
 |
|
Detalle dos tentáculos da anémona.
Obsérvese a cor verde aterciopelada e os extremos de cor púrpura. |
|
| |
|
|
|
|
| |
 |
|
Os tentáculos poden repregarse cara ao interior do animal, pero non
quedarán ocultos, coma se pode apreciar na anémona da dereita. Tamén,
coma sucede na da esquerda, cando están fóra da auga non son capaces de
erguer os tentáculos e estes caen lateralmente. |
|
| |
|
|
|
|
|