Actualizado o 14-09-2010

FURTIVISMO EN GUILLAREI (TUI)

Nesta fotografía aérea do SIGPAC, os círculos sinalan as dúas áreas onde onde foron

localizadas as trampas. No círculo da esquerda os lazos e no da dereita a gaiola.

      O traballo de campo do sábado 4 de setembro de 2010, levounos ata a veiga do Louro, en Guillarei, Tui. Facía varios anos que non nos achegabamos a esta paraxe, así que era necesario visitar esta zona antes do período de chuvias pois, ao ser un terreno lamacento, a visita a esta zona no inverno está parcialmente vedada. A idea era a de realizar máis unha inspección visual que outra cousa. Así que, unha vez elexido o tramo a visitar, dedicámolo tempo a percorrelo. Agás os escasos sendeiros que hai, a maior parte do terreo está materialmente cuberto dunha espesa vexetación, quedando áreas perimetrais dedicadas ao cultivo de millo. Nótase que tempo atrás, cando había outras necesidades, esta superficie debía estar traballada, diso dan fe as vides asilvestradas que gabean por silveiros e árbores. Na zona hai abundancia relativa de chopos, tal vez sexa a maior chopera das existentestes no Baixo Miño.

 

	"Peque" pouco despòis de descubrir a primeira das trampas. O lazo estaba no chan. A parte posterior achábase suxeita a un dos chopos. Este sistema de captura é ilegal. está prohibido xa que non é selectivo. Nel pode caer calquera animal. Unha vez este está preso a súa morte pode ser moi dolorosa e prolongada no tempo.

     Á dereita da zona de prospección (véxase fotografía primeira), foi atopada a segunda das trampas. Unha gaiola perfectamente elaborada, dun metro de lonxitude, cun dispositivo interior onde se coloca o cebo. Cando o animal se introduce no interior, ao coller o cebo fai saltar o dispositivo que pecha a porta hermeticamente. Na fotografía Ricardo sostén na man o lazo que sería utilizado para suxeitar ao animal e que se atopaba a carón da gaiola.

    "Peque" tratando de desmantelar a terceira das trampas. Non tiñamos ferramenta axeitada así que recurrimos ás ensinanzas daquela serie de TV, isto é ao "Macgiver". Cun dispositivo multiusos, conseguimos eliminar un dos lazos.

 

Agustín Ferreira filmou todo o proceso de desmantlamento das trampas. Na fotografía ao lado da gaiola pouco antes de subila a un dos vehículos para o seu transporte.

 

Actualizado o 30-09-2009

Foi o 8 de setembro cando un membro de ANABAM, inspeccionando unha zona de matorral e bosque, onde se estaba a realizar unha limpeza, deu por casualidade coas vísceras dun animal, que semellaban seren colocadas na zona con algunha intención. Parecían recén postas, pois estaban frescas a pesar do calor reinante neses días. Pensamos que poderían conter algún tipo de veneno destiñado aos animais nocturnos, raposos tal vez, así que, aínda a sabendas do perigo que, de se-lo caso, isto podería supoñer, decidimos deixalo no mesmo lugar e dar parte a Medio Ambiente.        O día seguinte, 9, os membros de ANABAM, Ricardo, David e Agustín, xunto con dous gardas de Medio Ambiente, rastrexaron a zona para tratar de atopar indicios e examinar con máis detalle as vísceras.   O primeiro que atopamos foi un pe, claramente seccionado, dun xabarí. E logo demos con tres máis. Así que xa fomos facéndonos unha composición do que poido pasar. A actuación dalgún, ou algúns furtivos, deron caza a un dos xabaríns que merodean por este lugar nas súas correrías nocturnas.         Logo demos cos restos do animal: fora despezado alí mesmo, xa que atopamos a cabeza e a pel . Esta perfectamente limpa o que indica que o ou os autores que realizaron a matanza deben coñecer bastante ben o oficio. Evidentemente que a carne(xamóns, patas, espiñazo...) foi levada.     Momento en que os gardas e os membros de ANABAM analizan visulamente as vísceras para ver se contiñan veneno. Aínda non se sabía nada da presenza dos restos do animal.   O círculo sinala a zona onde foi despezado o xabarí e onde se produciu o achádego dos seus restos, na zona de Saa, en Camposancos.

 

Actualizado o 15 de agosto de 2006

ACTIVIDADE ILEGAL??        Exite un acordo entre España e Portugal  polo cal as embarcacións de Caminha e Vilapraia  poden faenar na costa guardesa e as deste lado poden facelo  alá. Pero semanas atrás, sorprendeunos a forma de actuar dunha destas embarcacións, de nome  Pauliana. Se a actividade que estaban a realizar era ilegal, esta quedou grabada por unha cámara de ANABAM. Sería posiblemente a  primeira vez, que se consigue filmar a presunta actividade ilegal dunha embarcación portuguesa na costa da Guarda. Sucedeu o venres, 21 de xullo pasado, ás 8 da tarde, cando un membro de ANABAM se atopaba tomando imaxes da costa guardesa. Ó pouco, unha embarcación da veciña localidade portuguesa de Caminha fixo acto de presencia. A marea estaba baixa e a lancha batía de cando en vez contra os rochedos. Foron máis de 15 minutos de filmación. Os ocupantes desta ó decatarse de que estaban sendo filmados, se apresuraron a coller unha especie de manta e tapar o nome, pero xa era demasiado tarde. Ademais, esquecéronse que na popa tamén figuraba o nome da lancha polo que de pouco lles serviu querer ocultar este.       Na secuencia que ven a continuación (a calidade non é boa porque son fotogramas obtidos directamente da cinta na que está toda a grabación), pode verse parte do proceso no que se procede a tapar a identificación da embarcación.       Obsérvase perfectamente o nome "Pauliana" no casco da lancha. Mentras, un dos ocupantes recollía a rede, o outro manexaba os remos ou o motor, segundo os casos.     Este é o preciso momento no que a persoa que levaba os remos se decata que unha cámara está filmando a actividade presuntamente ilegal dos ocupantes. Estaban a enriba  dos rochedos da costa.     A persoa que se decatou da filmación, procede a coller unha lona ou manta, mentras o outro segue recollendo a rede.     Entre os dous estiran a lona sobre o caso.     O nome da embarcación está practicamente tapado.     A lona ocultou totalmente o nome. A persoa que leva os remos axudaría de inmediato ó seu compañeiro a recoller a rede para largarse canto antes. Cando a barca xa estaba navegando, a lona caiulles a auga, tendo que dar volta para recollela.      Esquecéronse que na popa da embarcación tamén figuraba o nome desta, así como a localidade de procedencia da mesma..   A actividade filmada por ANABAM é algo que sucede a cotío na costa sur da Guarda. Resulta frecuente ver embarcacións das veciñas localidades faenar na mesma costa, pero agás os comentarios de pescadores, profesionais ou deportivos, non hai nada nin nadie que impida a mesma.  Se esta actividade é ilegal, como pensa esta asociación pola "maniobra" feita polos ocupantes do PAULIANA, e a grabación serve para algo, non teriamos inconvinte en que as autoridades analizaran a mesma.