|
O
monte hai que respetalo e valoralo, e os primeiros que teñen que facelo son os seus
propietarios, neste caso, os comuneiros. O pasado domingo día 26, vimos con
ledicia os letreiros que poñemos nesta páxina. Párecenos unha medida
axeitada, necesaria e que deberan seguir o exemplo as demais Comunidades de
Montes Veciñais do Baixo Miño. Nestes últimos anos poidemos comprobar como o
"silencio" do monte estase a romper continuamente cos ruxidos dos
motores de quads e motos. Na maior parte dos casos, estes vehículos,
conducidos por persoas pouco amantes do respecto pola natureza, non dubidan
en vivir "aventuras" nos regatos, moitos deles hábitats da salamandriña
galega (Chioglossa lusitanica); de lanzarse a "todo trapo" polas
pistas, sen importar a xente que camiña por elas, facéndolles tragar pó,
ruídos e fumos dos escapes. O monte mudou, sobre todo os fins de semana. O
canto do merlo, do pisco, do pimpín ou do ferreiriño, sucumbe diante do
estridente, aborrecible e asoballante ruído producido polos motores
daqueles vehículos. O monte era, ata a década dos oitenta, un lugar seguro
para camiñantes, sendeiristas, gando e amantes da natureza. Agora xa non o
é. Por iso, porque o monte debe recuperar a paz que tiña antes, temos
que FELICITAR, así en maiúsculas, aos Comuneiros de Burgueira. Esperamos
agora, que o que dice o letreiro sexa realidade. O primeiro paso está dado.
|
