|
COLABORACION BOLBORETAS
| |
| PEGADAS,
RASTROS E SINAIS DOS ANIMAIS |
IR A PEGADAS (I)
IR A PEGADAS (II)
|
 RESPONSABLE
DESTE TRABALLO:
Agustín
Ferreira Lorenzo
E-MAIL:
agfelo@terra.es |
| Actualizado o 04-05-2009 |
|
Saberías dicir a que animal corresponden as seguintes pegadas?
A
resposta correspóndese cun destes:
Se queres saber a resposta, pulsa AQUÍ
|
|
Pequenas oquedades cónicas poden aparecer, ben ailladas ou en grupos, en
diversos lugares do Baixo Miño sempre que o terreo sexa terroso ou areo-terroso. Estes buratiños son verdadeiras trampas
mortais para multitude de insectos que o caer no seu interior, vailles
resultar practicamente imposible saír do mesmo. No fondo do burato,
impasible e paciente, permanece á espera o depredador. Será nese momento
cando éste entre en acción atrapando velozmente ao incauto para
volver novamente a se introducir na súa cazapeira mentras da conta da presa.
Saberías a que
misterioso insecto pertencen estas trampas?
Para coñecer a resposta, pulsa
AQUÍ
|
| Actualizado o 15-06-2008 |
|
Os excrementos de diferentes animais constitúen unha das
sinais que podemos atoparnos no campo. E claro, "onde hai excrementos,
hai vida". Deste xeito, unha observación "escatolóxica" pode ser moi
productiva para sabermos que, nos arredores onde nos atopamos, tal vez sexa
o territorio dalgún animal que ten na zona o seu particular reino. En moitas
ocasións, a función dos excrementos, aparte das fisiolóxicas, pode ser a de
marcar o territorio e evitar, na medida do posible, loitas innecesarias que
habitualmente o que reportan son danos e gastos de enerxía.
 
Os excrementos que presentamos nas fotografías
superiores, adoitan atoparse, por veces, en lugares ben visibles --por
exemplo, unha pasarela na praia do Puntal, en Camposancos, A Guarda-.
Poderiamos interpretar isto como unha marcaxe do territorio.
Como se aprecia nos tres excrementos, correspondentes a
outros tantos exemplares, unha característica común é esa especie de
boliña branca que aparece nun dos extremos. Este rasgo vai ser
suficiente para identificar á especie responsable. Ademais, poderemos
observar que tódolos excrementos rematan en punta, o que pode ser
para o curioso, un segundo rasgo identificativo.
A lonxitude media está nuns tres centímetros de
longo e arredor dun centímetro de diámetro.
Que animal produce este excremento?
Pistas:
Ten catro patas.
Ten cola.
Non voa.
Non é mamífero.
Adoita quentarse ao sol.
É de cor verde.
Pincha
AQUÍ
para coñecer este animal.
|
| Actualizado o 29-05-2008 |
|
Ás veces podemos atoparnos con esta banda lonxitudinal na area da praia.
Para os que non coñecen a súa procedencia, pode resultarlles un misterio.
Outros poden pensar que é a pegada deixada pola roda dunha bicicleta.
Pero este é o rastro deixado por un animal.
Imos adivinar de que animal se trata:
Podería ser dun mamífero? Difícil. Os mamíferos deixan marcados os dedos,
mesmo tamén as unllas. Nunca unha marca continua e ancha como esta.
Descartamos os mamíferos.
Podería ser dun ave? Nas aves aparecen marcados os tres dedos dianteiros e
pode estar presente ou non o cuarto. Véxanse as pegadas que reproducimos nas
actualizacións anteriores, máis abaixo. Polo tanto tampouco son de aves.
Poden ser de réptiles? Se fose de cobras, estas se presentarian en forma de
"S" ou cunha liña máis ou menos alongada, pero sen esas muescas que aparecen
en toda a súa lonxitude. Se fosen de lagarto deberían aparecer as patas e
unha liña estreita, discontinua correspondente á cola. A ámbolos dous lados
desta estarían as patas. Así que descartamos os réptiles.
Daremos unha pista: trátase dun animal acuático que posúe oito patas. Se
queres saber que é, pincha
AQUÍ.
|
| Actualizado o 15-05-2008 |
|
PEGADAS DE CORVO NA PRAIA
O corvo viaraz (Corvus corone corone) é unha das especies que
frecuentan diariamente a praia de Camposancos (A Guarda) polo que resulta
doado atoparnos coas pegadas que deixan na area. Estas pegadas son moi
características e, en xeral, resultan de fácil identificación, polo que a
nosa colección fotográfica de pegadas identificables atopa nas de corvo unha
boa ocasión para se iniciar nesta apaixonante temática.
Os corvos deixan marcas dos tres dedos anteriores
así como tamén do posterior.
O
rastro é moi característico, xa que adoita presentar unha liña que une unha
pegada coa seguinte.
A impresión da pegada é clara e polo xeral presentan un
ángulo formado entre o 3º e 4º dedos, mentres que o 2º e 3º dedos están moi
próximos. As veces quedan ben marcados os segmentos dos dedos, como pode
verse no 2º dedo
da pegada da dereita.
|
|
Actualizado o 05-05-2008 |
|
SINAIS
DA PRESENZA DUN PEQUENO INSECTO
Hoxe imos prestar atención a unha das cousas que resulta un misterio para
moita xente, como é coñecer á procedencia de centos de "escupitazos" que
aparecen nas plantas a partir do mes de marzo. A curiosidade por descifrar
este misterio é grande pero son ben poucas as persoas que coñecen
realmente ao responsable de tales feitos.
En realidade estas son claras sinais dun invertebrado, dun insecto da orde
dos HOMÓPTEROS da familia Cercopidae,
que teñen entre 5 e 7 mm de lonxitude. A escuma que forman obedece a un
proceso polo cal estes insectos insuflan aire sobre os seus excrementos e
estes transfórmanse nos "escupitazos" que todos
coñecemos. Con este proceso, estes pequenos insectos conseguen tres cousas:
a/
protexerse de posibles depredadores.
b/
manter unha humidade permanente.
c/
manter unha temperatura axeitada.
Escupitazo
na pola dunha xesta. No interior da escuma atópase a pequena larva a
salvo de posibles depredadores.
Son
varias as especies de cercópidos que producen os escupitazos. No
piñeiral de Camposancos, onde foron obtidas estas fotografías, temos
localizado dúas delas, Aquí reproducimos unha en vista lateral e
dorsal
E
estoutra de cor verde
|
|
Actualizado o 31-03-2008 |
|
FOTOGRAFAR
PEGADAS E SINAIS
Hoxe practicamente todo o mundo ten unha cámara fotográfica dixital ou,
no peor dos casos, un móbil capaz de sacar, con maior ou menor sorte,
fotografías que facilitarán o ir formando unha colección de pegadas,
rastros e sinais dos animais..
Esta é unha boa maneira de facer máis interesante os nosos paseos polo
campo á vez que imos educando a nosa vista para detalles que,
aparentemente, parecían non estar aí. Non tardaremos deste xeito en
descubrir infinidade de marcas que antes pasaban desapercibidas antes os
nosos ollos. Decatarémonos de que os paseos poden ser máis interesantes
se prestamos atención a estas pequenas cousas. Así chegaremos a ver
restos dos alimentos, pegadas ou sinais dos animais que estiveron no mesmo
camiño ou sendeiro polo que nos desprazamos agora nós. Por pouco
curiosos que sexamos, podemos ir obtendo interesantes mostras da presenza
deses animais. Co tempo veremos que temos unha grande colección de
rexistros fotográficos que sen dúbida nos vai cautivar. O esforzo
que require este proceso é mínimo, pero iso sí, advertimos que como
quedemos "enganchados" os nosos paseos dunha hora, pode
alongarse a bastante máis, porque isto pode converterse nun agradable
pasatempo que nos fará disfrutar dabondo do contacto co entorno.
Inicialmente non importa que identifiquemos o animal en cuestión, todo o
que fotografemos podemos ir clasificándoo do xeito que máis nos
interese. Como por exemplo o que facemos a continuación:
Pasemos agora a ver unha pegada de:
(1)
MAZARICO
Esta pegada, xunto con outras moitas obtidas ese mesmo día desta ave,
obtivémola nun dos paseos que realizamos pola praia de Camposancos. Alí
estaba un mazarico curlí (Numenius arquata) e un mazarico chiador
(Numenius phaeopus), así que durante un primer momento observamos
seus movementos e logo aproximámonos ata onde se atopaban. Observamos
unhas pegadas claras, tanto dos dedos como de picotear e durante un bo
rato estivemos sacando fotografías dende diversos ángulos.
Nesta
fotografía podemos observar pegadas do mazarico curlí (Numenius
arquata) e buratos feitos co peteiro cando andaba na procura de
alimento. Colocamos unha moeda de 10 céntimos na area para
ter referencia do tamaño da pegada.
Aquí
vemos varias pegadas de mazarico e buratos feitos ó picotear na area.
(2)
SINAIS
DE ALIMENTARSE DE
DOUS
MAMÍFEROS
Aquí
temos dúas piñas roídas por dous animais diferentes:
 
A
da esquerda está roída por un esquío, recollémola no piñeiral de
Camposancos, a carón da praia. Os esquíos roen as piñas dende a base e
van xirándoa de esquerda á dereita ou de dereita a esquerda. Esta
comezou a roela de esquerda á dereita, pero contra o final cambiou o
sentido e roeuna de dereita á esquerda.
A
piña da dereita foi roída por un rato de campo. Obsérvese a clara
diferenza que hai dunha a outra. esta segunda piña foi atopada preto da
presa do arroio de Vilachán (Tomiño).
Continuará
|
|
Actualizado o 27-02-2008 |
|
PEGADAS
DE MAZARICO CHIADOR (Numenius phaeopus)
O mazarico chiador é unha das aves limícolas máis grandes que atopamos
no esteiro do Miño. As súas pegadas son frecuentes no areal da praia de
Camposancos, (A Guarda) onde podemos vobservalas sobre a area.
O mazarico acude a esta praia na procura de alimento.
As pegadas dos limícolas se caracterizan porque deixan as marcas dos tres
dedos dianteiros. O dedo posterior non aparece xa que éste se atopa nunha
posición superior con respecto a aqueles sendo ademais de menor tamaño.
Os areais son excelentes zonas para observar as pegadas dos animais que se
desplazan por estas zonas. As mellores horas son pola mañán e a tardiña
xa que a luz do sol incide de tal xeito que realza as mesmas, permitindo
velas con máis detalle.
As fotografías aquí presentes foron tomadas na mañán do 19-02-2008 no
tramo denominado Forte, da praia de Camposancos.
Na fig. 1 tomamos como referencia unha moeda de10 céntimos para
decatarnos do tamaño da pegada do mazarico.
Na fig. 2, vemos a distancia correspondente ao avance desta ave logo de
dar dous pasos. Cada trazo grande de cor corresponde ao tamaño dunha
pegada, polo que podemos ver que o desplazamento, neste caso, oscila
aproximadamente entre os 10,60 cm e os 13,25 cm.
Neste outro rastro do mesmo mazarico, observamos que a lonxitude dun paso
oscila entre as catro e media e as cinco moedas de 10 cm, o que equivale,
aproximadamente a unha lonxitude de entre os 9 e os 10 cm. Cabe sinalar
que neste desplazamento o mazarico non se detiña a picotear no chan senón que simplemente desplazábase cara á beira do
río, lanzando de cando en vez o seu peteiro na procura de alimento.
Aquí
observamos o rastro deixado polo mazarico cando se desplazaba sen deterse
a se alimentar. Como se pode apreciar é un avance homóxeneo, pode
comprobarse porque a distancia entre dúas pegadas é máis ou menos
constante. (Nota: hai que ter en conta a perspectiva da
fotografía). |
|
